Upływa drugi miesiąc nauki i szkolnego życia. Stali bywalcy świetlicy, o rok starsi, przyjęli do swojego grona pierwszoklasistów. Ci pierwsi wracali do znajomej sali, ci drudzy poznawali dopiero świetlicowe zwyczaje. W początkowych tygodniach dzieci integrowały się z innymi tworząc międzyklasowe grupy do rozmów, gier i zabaw. Zapoznawały się z możliwościami spędzania czasu w świetlicy oraz zasadami bezpieczeństwa.
W świetlicy jest gwarno, często bywa głośno, ale zawsze panuje atmosfera życzliwości i wsparcia ze strony nauczycieli. Nauczyciele w świetlicy dbają o to, aby czas oczekiwania dzieci na lekcje czy na różnorodne zajęcia pozalekcyjne, jak również na popołudniowy odbiór przez rodziców był interesujący, urozmaicony, spokojny, dostosowany do samopoczucia, a nade wszystko bezpieczny. To oni wytłumaczą, dlaczego czasem trzeba tak wcześnie przyjść do świetlicy, obudzą na lekcje, gdy małego człowieka zmorzy poranny sen, wysłuchają dylematów i rozterek, pocieszą, gdy mama jeszcze nie przychodzi, przykleją magiczny plasterek na zadraśnięty palec. A przede wszystkim starają się, aby każde dziecko było dostrzeżone, wysłuchane i czuło się bezpiecznie.
